ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံမွာ သယံဇာတေတြ ဘယ္ေလာက္ဘဲေပါမ်ားေနပါေစ အဲဒီသယံဇာတေတြကို ထုတ္ယူသံုးစြဲျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်ႏိုင္ဖို႔အတြက္ လူ ဆိုတဲ့ လုပ္အားအရင္းအျမစ္နဲ႔ စက္ကိရိယာဆိုတဲ့ နည္းပညာအရင္းအျမစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ စက္ကိရိယာဆုိတာ ကိုယ့္ဆီမွာမရွိရင္ ႏိုင္ငံျခားက တင္ပို႔လုိ႔ရပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ လူမရွိရင္ဘာမွလုပ္လုိ႔မရတာပါဘဲ။ ဒီကေန႔ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံရဲ့ လူဦးေရဟာ သန္း ၆၀ ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိပါတယ္။ အဲဒီအထိမွာ သန္း ၃၀ ခန္႔ဟာ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့လုပ္သားအင္အားစုမွာပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာမွ အလုပ္လက္မဲ့ဦးေရဟာ ၂ သန္းပတ္၀န္းက်င္ရွိေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ တရား၀င္ေရာ တရားမ၀င္အလုပ္လုပ္ေနတဲ့အေရအတြက္က ၆ သန္းကေန ၇ သန္းနီးပါးရွိေနပါတယ္။ ထိုင္းႏုိင္ငံတစ္ႏိုင္ငံတည္းမွာတင္ ၂ သန္းကေန ၄ သန္းၾကားရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ လက္ရွိက်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံမွာ အမွန္တကယ္အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အင္အားစုဟာ သန္း၂၀ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္ဘဲရွိေနပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ့ ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္ သံုးပံုတစ္ပံုစာဟာ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတာျဖစ္ျပီး ႏိုင္ငံရဲ့စီးပြားေရးဟာ တုိးတက္သင့္သေလာက္မတိုးတက္ေတာ့ပါဘူး။ ႏိုင္ငံထဲကပညာတတ္လူတန္းစားေတြဟာ ျပည္တြင္းမွာ စီးပြားရွာရတာ အဆင္မေျပျဖစ္လာတဲ့အတြက္ ျပည္ပကိုထြက္ခြာလာၾကတယ္။ သူတို႔ေတြထဲမွာ ၂၀-၃၀ ၾကား ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳတဲ့သူေတြ ၈၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေလာက္ပါ၀င္ပါတယ္။ လက္ရွိျပည္တြင္းမွာ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ စြမ္းအားစုေတြထဲမွာ ၄၀-၅၀ ၾကားလူလတ္ပိုင္းေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႏွစ္ခု ေရာက္ရင္ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ လူဦးေရထဲကိုေရာက္သြားမွာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ လုပ္သားရွားပါးတဲ့ျပသနာေတြၾကံဳေတြ႔လာႏုိင္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့သူေတြအေၾကာင္းကို တစ္ေလာက ေျပာသံၾကားလုိက္ရတာကေတာ့ ႏိင္ငံျခားမွာအလုပ္ထြက္လုပ္တာဟာ ကိုယ့္ႏုိင္ငံအတြက္အက်ိဳးျဖစ္မယ္ အက်ိဳးရွိတယ္တဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကေနျပီး အတတ္ပညာေတြ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳေတြရလာေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာသင္တန္းေတြေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး၊ က်ြမ္းက်င္လုပ္သားတန္းျဖစ္တာျပီေပါ့တဲ့။ အေပၚယံၾကည့္ရင္ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ။ လူျပိန္းေတြး ေတြးၾကည့္ရင္ေပါ့။ ၂၀၁၀ အကုန္ ၂၀၁၁ အစပိုင္း ဘန္ေကာက္ပိုစ့္မွာ ဖတ္လုိက္ရတဲ့ သတင္းတစ္ပုဒ္က ထုိင္းႏိုင္ငံရဲ့လူဦးေရး ဖြံျဖိဳးတိုးတက္မွဳ႔ႏွဳန္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေမြးဖြားႏွဳန္းေပါ့ဗ်ာ၊ ဟာနိမ့္က်ေနျပီး လုပ္သားရွားပါးမွဳ႕ျပသနာ အနာဂတ္မွာၾကံဳရႏိုင္တယ္လုိ႔ေရးထားတာဖတ္လုိက္မိတယ္။ မေရွ႕မေႏွာင္းမွာဘဲ ထုိင္းအလုပ္သမား၀န္ၾကီးဌာနကေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို ၁၀ႏွစ္ခံကဒ္တို႔၊ အလုပ္သမားကဒ္တို႔ကို တိုးေပးတဲ့အျပင္ ယာယီျမန္မာပတ္စပိုစ့္လုပ္တဲ့ရံုးေတြကိုပါ ထုိင္းႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းမွာဖြင့္ဖို႔အထိစီစဥ္လာၾကတယ္။ ထုိင္းႏိုင္ငံဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္လူဦးေရပိုျပီးမ်ားပါတယ္။ သူ႔ႏုိင္ငံရဲ့ စီးပြားေရးေတြလုပ္ငန္းေတြကို လည္ပတ္ေပးေနတာ ေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိ တိုးေပးလာတာေတြျဖစ္လာေတာ့ ဒီအလုပ္သမားေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုျပန္ၾကပါ့မလား။ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႏွစ္ခု အတြင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံရဲ့ အေျခခံလစာႏွဳန္းထားေတြဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ့ အေျခခံလစားႏွဳန္းထားေတြကိုယွဥ္ႏုိင္မယ္လုိ႔ ဘယ္သူအာမခံလဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႏွစ္ခုစာ အေျခခ်ေနထုိင္ျပီးရင္ တရား၀င္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ တရားမ၀င္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ခံယူခြင့္ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသား၊သူ တစ္ေယာက္နဲ႔ယူျပီး သူမ်ားႏိုင္ငံသားျဖစ္သြားတဲ့ ျမန္မာေတြလည္းအမ်ားၾကီးပါ။ ေက်ာင္းအတူတက္ေနၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေမးၾကည့္တယ္။ ေက်ာင္းျပီးရင္ မန္မာျပည္ျပန္ျပီး အလုပ္လုပ္မွာလားဆိုေတာ့ ၁၀ ေယာက္မွာ ၂ ေယာက္ေလာက္ဘဲျပန္မယ္ေျပာၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ စီးပြားေရး သိသိသာသာျပန္ျပီးဦးေမာ့လာခဲ့ရင္ေတာင္ ျမန္မာျပည္ျပန္မဲ့ ပညာတတ္ေတြ အလုပ္သမားေတြ ရွားေနဦးမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကို လူေတြ(လုပ္သားအင္အားစု) အလုပ္ထြက္လုပ္တာဟာ ကိုယ့္ႏုိင္ငံအတြက္အက်ိဳးျဖစ္ေစတယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆၾကတဲ့သူေတြသိသင့္တာက ဦးေႏွာက္ယိုစီးမွဳ႕ (Brain Drain) ကေန ႏွလံုးသားယိုစီးမွဳ႕ (Heart Drain) အျဖစ္ကိုေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္ဆုိတာပါဘဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့သူေတြ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြကို က်ေနာ္ေျပာခ်င္ တုိက္တြန္းခ်င္တာေတာ့ ဦးေႏွာက္ေတြယိုစီးပါေစ ဒါေပမဲ့ ႏွလံုးသားေတြမယိုစီးပါေစနဲ႔ဆိုတာပါဘဲ၊
( ေဆာင္းပါးလိုေရးထားေပမဲ့ မေရးတတ္တဲ့အတြက္ ေဆာင္းပါးမျဖစ္ပါ၊ သည္းခံျပီးဖတ္ေပးၾကပါ၊ ပါ၀င္တဲ့အခ်က္အလက္ေတြဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ကိုအေျခခံထားတာျဖစ္ပါတယ္)
ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကတဲ့သူေတြအေၾကာင္းကို တစ္ေလာက ေျပာသံၾကားလုိက္ရတာကေတာ့ ႏိင္ငံျခားမွာအလုပ္ထြက္လုပ္တာဟာ ကိုယ့္ႏုိင္ငံအတြက္အက်ိဳးျဖစ္မယ္ အက်ိဳးရွိတယ္တဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကေနျပီး အတတ္ပညာေတြ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳေတြရလာေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာသင္တန္းေတြေပးစရာမလိုေတာ့ဘူး၊ က်ြမ္းက်င္လုပ္သားတန္းျဖစ္တာျပီေပါ့တဲ့။ အေပၚယံၾကည့္ရင္ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ။ လူျပိန္းေတြး ေတြးၾကည့္ရင္ေပါ့။ ၂၀၁၀ အကုန္ ၂၀၁၁ အစပိုင္း ဘန္ေကာက္ပိုစ့္မွာ ဖတ္လုိက္ရတဲ့ သတင္းတစ္ပုဒ္က ထုိင္းႏိုင္ငံရဲ့လူဦးေရး ဖြံျဖိဳးတိုးတက္မွဳ႔ႏွဳန္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေမြးဖြားႏွဳန္းေပါ့ဗ်ာ၊ ဟာနိမ့္က်ေနျပီး လုပ္သားရွားပါးမွဳ႕ျပသနာ အနာဂတ္မွာၾကံဳရႏိုင္တယ္လုိ႔ေရးထားတာဖတ္လုိက္မိတယ္။ မေရွ႕မေႏွာင္းမွာဘဲ ထုိင္းအလုပ္သမား၀န္ၾကီးဌာနကေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို ၁၀ႏွစ္ခံကဒ္တို႔၊ အလုပ္သမားကဒ္တို႔ကို တိုးေပးတဲ့အျပင္ ယာယီျမန္မာပတ္စပိုစ့္လုပ္တဲ့ရံုးေတြကိုပါ ထုိင္းႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းမွာဖြင့္ဖို႔အထိစီစဥ္လာၾကတယ္။ ထုိင္းႏိုင္ငံဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံထက္လူဦးေရပိုျပီးမ်ားပါတယ္။ သူ႔ႏုိင္ငံရဲ့ စီးပြားေရးေတြလုပ္ငန္းေတြကို လည္ပတ္ေပးေနတာ ေရြ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြျဖစ္တယ္။ အဲဒီလုိ တိုးေပးလာတာေတြျဖစ္လာေတာ့ ဒီအလုပ္သမားေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုျပန္ၾကပါ့မလား။ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႏွစ္ခု အတြင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံရဲ့ အေျခခံလစာႏွဳန္းထားေတြဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ့ အေျခခံလစားႏွဳန္းထားေတြကိုယွဥ္ႏုိင္မယ္လုိ႔ ဘယ္သူအာမခံလဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု ႏွစ္ခုစာ အေျခခ်ေနထုိင္ျပီးရင္ တရား၀င္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ တရားမ၀င္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ခံယူခြင့္ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသား၊သူ တစ္ေယာက္နဲ႔ယူျပီး သူမ်ားႏိုင္ငံသားျဖစ္သြားတဲ့ ျမန္မာေတြလည္းအမ်ားၾကီးပါ။ ေက်ာင္းအတူတက္ေနၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေမးၾကည့္တယ္။ ေက်ာင္းျပီးရင္ မန္မာျပည္ျပန္ျပီး အလုပ္လုပ္မွာလားဆိုေတာ့ ၁၀ ေယာက္မွာ ၂ ေယာက္ေလာက္ဘဲျပန္မယ္ေျပာၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ စီးပြားေရး သိသိသာသာျပန္ျပီးဦးေမာ့လာခဲ့ရင္ေတာင္ ျမန္မာျပည္ျပန္မဲ့ ပညာတတ္ေတြ အလုပ္သမားေတြ ရွားေနဦးမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ ႏိုင္ငံျခားကို လူေတြ(လုပ္သားအင္အားစု) အလုပ္ထြက္လုပ္တာဟာ ကိုယ့္ႏုိင္ငံအတြက္အက်ိဳးျဖစ္ေစတယ္လုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆၾကတဲ့သူေတြသိသင့္တာက ဦးေႏွာက္ယိုစီးမွဳ႕ (Brain Drain) ကေန ႏွလံုးသားယိုစီးမွဳ႕ (Heart Drain) အျဖစ္ကိုေျပာင္းလဲသြားႏိုင္တယ္ဆုိတာပါဘဲ။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့သူေတြ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြကို က်ေနာ္ေျပာခ်င္ တုိက္တြန္းခ်င္တာေတာ့ ဦးေႏွာက္ေတြယိုစီးပါေစ ဒါေပမဲ့ ႏွလံုးသားေတြမယိုစီးပါေစနဲ႔ဆိုတာပါဘဲ၊
( ေဆာင္းပါးလိုေရးထားေပမဲ့ မေရးတတ္တဲ့အတြက္ ေဆာင္းပါးမျဖစ္ပါ၊ သည္းခံျပီးဖတ္ေပးၾကပါ၊ ပါ၀င္တဲ့အခ်က္အလက္ေတြဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ကိုအေျခခံထားတာျဖစ္ပါတယ္)
I wouldn't blame those who go out and work abroad. I am not sure what is the exact reasons that they left the country and work abroad; but, obviously according to ur statistic, the unemployment is 6.6 already. Maybe they can't get a job that would be able to feed their family; therefore, they go and work abroad.
ReplyDeleteI think the one to be blamed is those who control and run all the systems. Those who are abroad do want to stay in their native country including myself, I can't even get a proper education there, not to mention a proper job. So once the way the whole system run changes, I am sure ppl wont leave the country, they will all go back! Dont you worry! :D