တစ္ေယာက္တည္းေနရင္းနဲ႔ ေန႔ေတြညေတြရဲ့ ျဖတ္သန္းျခင္းကို ခံေနရဆဲပါ ေႏြ...လြမ္းတတ္လို႔ပင့္သက္ခ်ျပန္ေတာ့လည္း ညဟာ ပိုျပီးပူသြားတာဘဲရွိမွာမဟုတ္လား..တကယ္ဆိုရင္ ကိုယ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ေတြေ၀တတ္တဲ့ ေခတ္ပညာတတ္ လူေပ်ာ့လူညံ့ေတြပါေႏြ..အတန္းပညာမတတ္တဲ့သူေတြေလာက္ သတၱိမရွိသူရဲေဘာေၾကာင္ျပီး ေ၀းကြာျခင္းကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကတာပါ၊
ဒီေတာ့လည္းေႏြရယ္..ညေပါင္းမ်ားစြားကိုရင္ခြင္ဗလာေတြနဲ႔ ျဖတ္ၾက
ရဦးမွာေပါ့...တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ေႏြ..ေလာကမွာအမြန္ျမတ္ဆံုးက
သစၥာတရားတဲ့...တို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး ဘယ္ေတာ့မွမေဖာက္ျပန္ဘူးေနာ္.
..ဒီကမၻာေပၚမွာ ကိုယ္ ေႏြ႔ကို အခ်စ္ဆံုးပါဘဲ..ေႏြ႔ကို ကိုယ္ တစ္ရက္မွ
ေမ့မရခဲ့ပါဘူး...အရာအားလံုးကေတာ့ သူ႔ဘာသာသူ ဘာသိဘာသာ ေနေနၾကတုန္းဘဲေႏြ...
No comments:
Post a Comment