ေ၀သာလီျပည္ဘီလူး၀င္တဲ့ေန႔
ေလာကဓံတရားက ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို
အရွင္လတ္လတ္ဆြဲခြဲတယ္
လွ်ပ္ပန္းလွ်ပ္ႏြယ္ေတြ ထစ္ခ်ဳန္းျပတာကိုၾကည့္ရင္း
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမိုးၾကိဳးေတြနဲ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ပစ္ခ်ခဲ့ရတယ္
တစ္ေႏြလံုး
တစ္ရြက္မွမငံုခဲ့ဘူး
တစ္မိုးတြင္းလံုး
တစ္ရြက္မွလည္း မေ၀ခဲ့ဘူး
တစ္ေဆာင္းတြင္းလံုး ႏွင္းေတြနဲ႔စစ္ခင္း
တစ္ရြက္မွ မေၾကြခဲ့ဘူး.........
အဲဒီလိုနဲ႔.......သူ ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့တယ္.................
No comments:
Post a Comment